ВЕРНУТЬСЯ НАЗАД

Выставка «Caput Mortuum»

22 апреля - 13 мая 2016г. | 19:00

 «CAPUT MORTUUM»

Пресс-релиз

Титов Герман

Ковалева Марина

Попов Валерий

Зеленский Леонид

Исмамбетов Эрлен

 

Пять художников – в прошлом выпускники худграфа КазПИ, имеющие за плечами немалый профессиональный и жизненный опыт, – объединились под куполом выставки «Caput mortuum».  Витиеватое и незнакомое название, возможно, звучит несколько устрашающе. Но не стоит пугаться. В давние времена эта латинская фраза трактовалась как умирание-угасание и, одновременно, как обновление, прорастание новых идей. В сегодняшнем понимании Капут мортуум – это всего лишь наименование тюбика темной красно-фиолетовой краски. Итак, двойное прочтение одного термина: и новая жизнь, и пигмент для живописи. Если попытаться соединить эти два понятия применительно к нашей выставке, то можно предположить не случайность ее грифа. Все говорит о том, что художники в своем творчестве, во-первых,  остаются верны картине, сработанной по правилам изобразительного искусства (проще говоря – краске, положенной на плоскость). И во-вторых, они утверждают свободу самовыражения, возможность «умирать и оживать» в искусстве, способность к парадоксальным приемам, которые нередко противоречат их собственным предыдущим находкам. Они готовы рисковать, осваивать новые сюжеты и темы. Не гонятся за модой, далеки от социальной ангажированности, равнодушны к глянцевой коммерческой продукции. Каждый из них честно старается найти собственную тропу в безбрежном мире искусства. Их влечет вольное творчество, продиктованное не логикой, но интуицией, наитием и чувством. На этом пути главной мерой для всех служит, конечно, реальность, которая и окружает человека, и формирует его. В это понятие входит не только видимый мир, но и внутреннее устройство художника –  психотип, темперамент, образование, отношения с социумом, интеллектуальные предпочтения, прочитанные книги и многое другое, о чем не говорят и не пишут.  И в зависимости от суммы внутренних критериев, художник формирует в картине некую квазиреальность, приближаясь или отстраняясь от ее конкретики. Выставка предлагает разные способы решения этой проблемы. На одном полюсе фигуративные картины Г.Титова и М.Ковалевой. При всей разнице почерков, их роднит  любовь к сложносочиненным пространственным композициям, соединяющим человека с окружающим миром. Герои картин существуют в состоянии углубленного самоанализа и духовного напряжения. На другом фланге  абстрагированные формы В.Попова и Л.Зеленского. Они смело преобразуют зримый мир и умеют  насытить образ неоднозначными эмоциями. Художники демонстрируют способность к обновлению и новациям в рамках своего личного метода. В работах Э.Исмамбетова конкретное и условное обретают некий интеллектуальный баланс. Плоскости и линии, контрасты белого и черного одновременно могут напоминать и человеческие фигуры, и планировку неведомого города, и таинственные письмена. Выставка –  это чудесный способ приобщиться к творческим энергиям своеобразных и искренних авторов.

Ирина Юферова

«CAPUT MORTUUM»

топтық көрмесі

Баяндама

Титов Герман

Ковалева Марина

Попов Валерий

Зеленский Леонид

Исмамбетов Эрлен

 

Бес суретші — өткенде ҚазПИның худграф факультетінің түлектері, арттарында кәсіби және өмірлік тәжірибиесі мол, «CAPUT MORTUUM» атты көрменің  шаңырақ астында қосылған авторлар. Мәнерлі және бейтаныс көрме аталуы, мүмкін, қорқынышты естілер. Бірақ, қорқудың қажеті жоқ. Көне заманда бұл латын сөйлемшесі  «өлу-сөну» дегенді білдіреді, сонымен қатар, жаңғырту, «өсіп-өну» мағынада түсінуге болады. Ал бүгін Капут мортуум  — тек  қанық қызыл-сия түсті бойя сықпаның аталуы. Сонымен, терминның қос мағынасы: жаңы өмір және кескіндемеге арналған пигмент. Егер осы екі ұғымды біздің көрмеге қолданатын болсақ, онда капут мортуум фразасы кездейсоқ еместігін болжауға болады. Біріншіден, суретшілер көркем өнер заңдылығы сақталған өз шығармашылығына адал көзбен қарайды. Екіншіден, олар өнердегі өлу және тірілу мүмкіндігін, парадоксалды тәсілдерін, кей кезде бір біріне ұйқаспайтын  мүмкіндіктігін еркін көрсетеді. Олар тәуекел етуге, жаңа сюжеттерді және тақырыптарды меңгеруге дайын. Олар қоғамдық әділетсіздіктен алшақ, жылтыр коммерциялық өнімгеде енжар, модаға еліктемейді. Әр суретші шексіз өнер әлемінде адалдықпен өз жолын іздеуде. Олар логикамен негізделмеген, таза  интуициямен, сезіммен орындалған бостық шығармашылыққа құмар. Бұл бағытта барша үшін адамды түлға ретінде қалыптастыратын қоршаған орта өлшем болып саналады.  Осы ұғымға тек көзге көрінетін әлем ғана емес, сондай-ақ адамның ішкі дүниесі — психотип, темперамент, білім, қоғамға көз қарас, интеллектуалды талғам, оқыған кітаптар және т.б. қағаз бетіне жазылмайтын, сөзбен айтылмайтын ішкі дүниеге әсер ететін қасиеттер мен әдеттер кіреді. Суретші картиналарды сомадағы қалыптасқан ішкі критериялар арқылы ерекше квазиреализмде орындаған. Көрме жағдайды шешу үшін, түрлі тәсілдерді ұсынады. Бір полюста Г. Титовтың және М. Ковалеваның фигуралық картиналар. Шығармашылық қолтаңбалары ұқсамастығына қарамастан,  олардың жұмыстарында адам мен қоршаған әлемді біріктіретін еркін салалас-құрмалас композицияға деген сүйіспеншіліктері сезіледі. Картиналардың кейіпкерлерінде терең ішкі анализ және рухани шиеленісті байқауға болады. Екінші жақта В. Поповтың және Л. Зеленскийдің абстракциялық пішіндер. Олар картиналарда  әлемді  және бейнелерді еркін эмоционалды әдістермен көрсете алды. Суретшілер өздерінің жеке тәсілдерінің ішінде көптеген жаңарту және новациялар еңгізу алғырлықтарын байқауға болады. Э. Исмамбетовтың жұмыстарында нақтылық пен шарттық пішіндер байсалданады. Автордың жұмыстарында жазықтық пен сызықтар, ақ пен қара контрасттары адам бейнесін, бейтаныс қаланы, құпиялы жазбаларды қайталағандай болады. Көрме — авторлардың өзгеше шығармашылық құаттарына қосылуына мүмкіндік беретін керемет әдес.

Ирина Юферова

The exhibition

 “CAPUT MORTUUM”

 

Press release

 

German Titov

Marina Kovaleva

Valeriy Popov

Leonid Zelensky

Erlen Ismambetov

 

The five artists, graduates of KazPI HUDGRAPH, who have the rich life and professional experience, united under the cupola of exhibition “Caput mortuum”. Probably an ornate and unfamiliar name of exhibition sounds a bit intimidating. But there is nothing to be afraid. In ancient times this Latin phrase was  interpreted as dying and extinction and at the same time as refresh and generation of new ideas. Nowadays the meaning of caput mortuum is just a name of red-purple paint tube. Thus, a double meaning of the term is both a new life and a pigment for painting. If you try to combine these two concepts with regard to our exhibition, it can be assumed its freatboard is not random. Everything proves that firstly, painters in their creativity remain faithful to picture made in accord with the rules of visual arts (in other words — to paint put on plane). Secondly, they assert the freedom of self-expression, an opportunity to “dye and revive” in art, ability for  paradoxical methods which quite often contradict their own previous troves. They are ready to dare and to learn new subjects and themes. They neither chase fashion, nor are far from social engagement and indifferent to glossy commercial products. Each of them fairly keeps trying to find his own path in the vast world of art. The free creation dictated by no logic, but intuition, inspiration and feeling, fascinate them. On this way the main measure for all of them is, of course, reality that surrounds and forms human. This concept includes not only visual world, but the artist’s interior — psychotype, temperament, education, and relations with society, intellectual preferences, read books and many other what don’t talk and write about. Depend on summary of internal criteria the artist forms some quasi -reality approaching or moving away from its concrete. The exhibition suggests various ways of solving this problem. On the one hand, there are figurative pictures by G.Titov and M.Kovaleva. Despite the difference in handwriting, they have in common a love for complicated created spatial compositions connecting human with the world. The heroes of paintings exist in a state of profound introspection and spiritual tension.  On another hand, there are abstracted forms by V.Popov and L.Zelensky. They boldly convert the visible world and are able to saturate the image of mixed emotions. The artists demonstrate the ability to renewal and innovations within their personal method. The specific and conditional gain some intellectual balance in works of E. Ismambetov. Planes and lines, contrasts of white and black simultaneously can remind human figures, a model of unknown city and mysterious letters. Exhibition is wonderful way to join to creative energies of bizarre and sincere authors.

 

 

 

Irina Yuferova