ВЕРНУТЬСЯ НАЗАД

Выставка Татьяны Шапиро «МНОГОТОЧИЕ ВРЕМЕНИ»

14/12/16 - 24/12/16 | 19:00

Выставка Татьяны Шапиро "МНОГОТОЧИЕ ВРЕМЕНИ"

Персональная выставка Татьяны Шапиро

«МНОГОТОЧИЕ ВРЕМЕНИ»

14/12/16 — 24/12/16

Вернисаж 14/12/16  в 19:00

Пресс-релиз

 

«Мы часто бываем у Тани в горах. В чудо-доме. Там повсюду говорящие вещи. Маленькие чашки-скворечники. Птичьи клетки, висящие на потолке вместо люстр. Коллекция синих бутылок, более синих, чем октябрьское небо. Остановившиеся часы. Здесь все личное. Вчера она рассказала такую историю. Ее бабушка и другие люди были раскулачены и отправлены в Сибирь.  Их высадили в поле, под Новосибирском. В этом месте было много гадюк. Случалось, что по ночам человеку, спящему с открытым ртом, в желудок заползала змея. Ему давали лошадиную мочу, чтобы вытравить из нутра эту скользкую живность — живопись. Это не выдумка. Это действительность. Таков художественный метод Тани. Все брать из себя. Вытягивать месяцами долгую змею сновидений.
Каждая вещь, оказавшаяся в поле картины, утаивает наготу событий.
Так стулья в ее мастерской обшиты старыми рубашками родных мужчин. Цвет, образ, линия — имя, лицо, голос.

Как нарисовать невидимое? Картины Тани — окна памяти.
В мутной глубине цветов вспыхивает детальность вещей.
Так на дне океана покоятся затонувшие корабли.
Так бессвязны наши воспоминания. Предметы событий разобщены, собраны в неразличимую, недосягаемую реальность.

Многоточие времени — следы внутренней биографии.»   (Zair Asim)

 

 

 

 

 

Татьяна Шапироның  жеке көрмесі

«УАҚЫТТЫҢ КӨП НҮКТЕСІ»

14/12/16 — 24/12/16

Вернисаж 24/12/16 19:00-да

Баяндама

 

«Біз жиі таудағы Таняның ғажайып үйінде болып тұрамыз. Бұл үйдегі барлық заттар сөйлейтін сияқты. Кіп-кішкентай құстың ұясы сияқты кеселер.Төбедегі аспа шамшардың орнына құстарға арналған торлар ілінген.Көк бөтелкелер жиынтықтар, олар тіпті қарашаның көк аспан түсінен де асып түседі. Тоқтап қалған сағат. Бұл жердегі барлық заттардың өз иесі бар.Кеше ол бізге мына бір оқиғаны айтып берді. Оның әжесі және тағы сол сияқты адамдар мал-мүліктерінен айырылып Сібірге айдалған. Оларды Новосибирск қаласының сиаңындағы бір алаңға әкеліп тастаған. Ол жер улы жыландарға толы еді. Кейбір түнде ұйықтап жатып аузы ашық  қалған адамның аузына жылан кіріп асқазанына түсіп кеткен жайлар да болған. Ондай адамға осы бір жағымсыз сусылдаған жәндіктің уын кетіру үшін жылқының зәрін іштірген- көркемөнер. Бұл ойдан шығарылған емес, шынымен болған оқиға. Бұл Таняның шығармашылық қолтаңбасы. Барлығын шын өмірден алу, оны айлап-жылдан іске асыру-Таняға тән әдіс. Суретте суреттелген әрбір заттың өз тарихы бар. Оның шеберханасындағы орындықтардың беттері өзіне жақын ерлердің жедейлерімен қапталған. Әрбір түс, әрбір пішін, әрбір сызық- ол сол кісілердің есімі, келбеті және дауысы.Көзге көрінбейтін нәрселерді қалай салуға болады? Таняның суреттері- естелік терезелері. Күңгірт түстердің ар жағында шындық шеті көрінетіндей осылай мұхиттың түбінде суға  батып кеткен кемелер жатады. Осылай біздің де естеліктер бір-бірімен байланыссыз. Оқиғаға байланысты заттар білінбейтін тұтас бір нәрсеге айналып, қол жетпейтін шындық сияқты.

Уақыттың көпнүктесі- ішкі өмірбаянның ізі.» (Zair Asim)

 

 

 

 

 

 

Solo exhibition of Tatyana Shapiro

«TIME DOTS»

14/12/16 — 24/12/16

Vernissage 14/12/16 at 7.00 p. m.

  Press release

 

“We are regular in Tanya’s home in the mountains. In her miracle-house. Talking objects are all around. Small cups — birdhouses. Bird cages hanging from ceiling instead of the chandelier. Collection of blue bottles, more blue than October sky. The clock stopped. Everything is personal here.Yesterday she told us a story. Her grandma and other people happened to be in the Syberian forest, near Novosibirsk. This place was full of vipers. Sometimes at nights a viper could crawl inside a person’s stomach through his open mouth when he was sleeping. This person was given a horse urine to drug away this sleazy creature – creation. It’s not a fantasy. It’s the reality. This the art approach of Tanya. To take everything from herself. To drag long snake of dreams for monthes. Each object which happens to be in painting’s scope, withholds nakedness of moments. So, chairs in her workshop are covered with old shirts of her dear men. Color, image, lines – name, face, voice. How to draw invisible? Tanya’s paintings – memory’s windows. In a cloudy darkness of colors flashes detailing of objects. Thus drawn ships rest on ocean’s depths. Thus our memories are disconnected. Objects of moments are fragmented, gathered into invisible inaccessible reality.

Time dots – marks of inner biography.” (Zair Assim)