ВЕРНУТЬСЯ НАЗАД

Выставка Ботагоз Толеш, посвященная 25-ти летию Независимости Республики Казахстан

19 ноября | 15:00

Персональная выставка Ботагоз Толеш,

посвященная 25-ти летию Независимости Казахстан

19/11/16 — 05/12/16

Вернисаж 19/11/16. в 15:00.

 

Пресс-релиз

  Ботагоз Толеш выказывает свои эмоции, чувства, интуитивное постижение красоты мира с помощью разноцветных нитей, из переплетения которых возникают своеобразные артефакты. Старинное ремесло ткачества давно стремится в пространство искусства, забота которого не прагматика, а эстетика. Эстетика созданных художником образов. В нашем городе работают такие замечательные гобеленщики как Алибай и Сауле Бапановы, Раушан Базарбаева, Батима Заурбекова, Малик Муканов. Однако Ботагоз не пасует перед их мощными творческими концепциями и создаёт свой, индивидуальный, мир метафорических изображений. Она мастерски владеет линией и цветом, уверенно стилизует рисунок, избегая подробность, избыточность натурных реалий. Сокращение – признак поэтического отклика на события, которыми одаривает чуткую душу мир природы и мир искусства. Всё – увиденное, прочитанное, услышанное, почувствованное – создаёт внутри художника нечто похожее одновременно на кристалл с бесконечными гранями, играющими отражениями, и магму, извергающую образы чего-то, что надо сначала уловить сетью воображения, а затем придать этому неповторимые черты свой личности. Излюбленная тема Ботагоз – движение: полёт птиц, прогулки и мечты девушек, звуки музыки. Движение в пространстве, движение во времени. Трудные задачи. Особенно в гобелене, преданном традиционным своим качествам: плоскостность и декоративность. Можно сказать, что Ботагоз с этими задачами справляется. Геометрия линий и мозаика лоскутов цвета призваны не повествовать, но намекать, указывать не на смыслы, а на трудно уловимое очарование реальности. Её птицы стремительно или неспешно летят. Хрупкие девушки томно мечтают или предаются медитативному созерцанию на лоне природы. Музыкальные инструменты обогащают время и пространство то бархатным звучанием виолончели, то решительной россыпью звуков рояля. Ботагоз Толеш нашла свои темы и сюжеты, а главное – узнаваемую стилистику форм, счастливо располагающуюся на границе натурного и условного, в амплитуде между нежностью и силой.

Баян Барманкулова

 

 

 

 

 

Ботагөз Төлештің  жеке көрмесі

Қазақстан Республикасы Тәуелсіздігінің 25 жылдығына арналған.

19/11/16 — 05/12/16

Вернисаж 19/11/16. 15:00-те

Баяндама

Ботагөз Толеш өзінің көнілің, сезімін сұлулық әлеміне деген сезімталдық жетістіктерін әртүрлі  жіптердің тізбектерімен жеткізеді. Көне тоқыма қолондері көптен бері өнер әлемінде өзіндік орнын табуға ұмтылуда. Оған қамқорлық жасау прагматиктің емес, эстетиктың жұмысы Сүретшінің сомдаған бейнелерінің эстетикасы. Біздің қаламызда гобеленнің қас шеберлері Алибай және Сәуле Бапановтар, Раушан Базарбаева,  Батима Заурбекова және Мәлік Мұқановтар еңбек етуде. Бірақ Ботагөз осындай қас шеберлердің көлеңкесінде қалып қоймай өзіндік қолтаңбасын, жеке метафоралық сүреттеу әлемін жасауда. Ол түстерді асқан шеберлікпен қолдану сенімділікпен қолданады, табиғи шындықтың шенберінен артық кетпейді. Қысқалық- айналадағы оқиғаларға поэзиялық жауаптың белгісі, бұндай сезім табиғат әлемін және өнер әлемдегі әдемілікті сезуге және көруше көмектеседі. Барлық көргендері, оқығадары естігендері және сезгендері суретшінің ішкі әлемінде жинақтолып бір мезгілде қыры бар айналады да қайталанбайтын жеке тұлғаның өзіндік колтаңбасын корсетеді. Ботагоздің ең жақсы көретін тақырыбы- қимыл, яғни құстардың самғауы жас қыздардың армандарға  серуендері музыкалық әуендер. Кеңістіктегі қимылдар-ол ұақыт ішіндегі қимылдар. Қиын шешімдер, әсіресе гобелен, әлемінде өзіндік дәстүр сапаларымен  Ботагөз бұлардың барлығының оп-оңай шешімін табуда. Сызықтар мен мозаиканың түстері оның ойыны көзге көрінбес  шындық  белгілерін  баяндайды. Оның құстары аса шапшаңдықпен немесе өте  бір ұшып  бара жатады. Табиғат аясындағы нәзік қыздар өз армандарының құшағында тұрғандай. Музыкалық  аспаптардың, виолончельдің дыбыстары төңіректі әдемі әуенге бөлегендей. Ботагөз Төлеш өз тақырыбы мен көрінісін қатесіз тапқан ең бастысы өзіндік танымал қол таңбасы бар шебер.

 

Баян Барманкулова

 

 

 

 

 

 

 

A Personal Exhibition by  Botagoz Tolesh,

dedicated to the 25th anniversary of Kazakhstan’s independence.

19/11/16 — 05/12/16

Vernissage 19/11/16 at 3.00 p.m.

Press-Release

   Botagoz Tolesh expresses her emotions, feelings, intuitive understanding of the beauty of the world trough the colourful threads, of which weave arise the idiomatic artifacts. An ancient craft of weaving for a long time has long sought in the space of art, care which isn’t not a pragmatics, it’s aesthetics. Aesthetics of images, which are created by an artist. Our city has such the wonderful artists, who make tapestries. Their names are Alibay and Saule Balanovs, Raushan Bazarbayeva, Batima Zaurbekova and Malik Mukanov. Nevertheless, Botagoz doesn’t concede to their strong creative concepts and creates own world of the metaphorical images. She masters lines and colours, confidently stylizes a drawing, avolding detail and redundancy of the field realities. Reduction is a sign of the poetic response to the events, that endows thoughful soul, world of nature, world of art. All is seen, heard, heartfelt. It creates inside an artist something similar, at the same time on the crystals with the endless facets, which play reflections, and on the magma, spewing imageries of something, what must, at first, catch imagination chain, and then give this unique features of own personality. Botagoz’s hobbyhorse is the motion, a flight of birds, walls and dreams of the girls, sounds of a music. Movement in the space, motion in a time, hard objectives, special in the tapestry, dedicated to own traditional qualities: flatness and decorative. Can say, that Botagoz cope with these tasks. Geometry of the lines and mosaic patches of colour are disigned not to narrate, but to hint, refer not to the senses, and to hard perceptible a charm of reality.Her birds rapidly or slowly fly. The fragile girls languidly dream or indulge to a meditation contemplation in a nature’s lap. Music instruments enrich a time and the space that by velvet sounding of a cello, that a drastic deposit of sounds of the piano. Botagoz Tolesh found own themes and topics, but the main thing it’s that she found recongnizable style of the shapes, happily located on the border of a full-scale and conventional in amplitude between of tenderness and straight.

 

 

Bayan Barmankulova